Twoja odpowiedź jest gotowa. Aby kontynuować, musisz się zalogować lub zarejestrować.

Sąd Okręgowy w Gdańsku - XII Ga 1030/18 W Sąd Okręgowy zaznacza też, że w oparciu o przepis art. 483 i art. 484 § 1 KC kara umowna należy się wierzycielowi w razie niewykonania lub nienależytego wykonania zobowiązania. Jak zaś zauważył tak Sąd Rejonowy, jak i Sąd Okręgowy powód wykonał swoje zobowiązanie wynikające z umowy przewozu w całości, a ponadto prawidłowo i w terminie. Stwierdzić zatem należy brak podstaw do obciążenia strony karą umowną, skoro przysługuje ona jedynie na wypadek niewykonania lub nienależytego wykonania zobowiązania, a w niniejszej sprawie fakt wykonania umowy jest bezsporny. Sąd Okręgowy w Szczecienie - VIII Ga 595/18 Inaczej rzecz ujmując, istotą umowy przewozu nie jest w świetle regulacji Kodeksu cywilnego, prawa przewozowego oraz konwencji CMR dowiezienie, czy też przedłożenie faktury, listu CMR oraz ewentualnie innych dokumentów związanych z wykonaniem przewozu, tylko dowiezienie towaru. Sąd Okręowy w Szczecinie - VIII Ga 346/13 Zgodzić wprawdzie należy ze skarżącym, że Sąd Rejonowy przeprowadzając wykładnię art. 483 KC niezasadnie uznał, że zastrzeżenie kary umownej może odnosić się jedynie do niewykonania lub nienależytego wykonania zobowiązań stanowiących essentialia negotti stosunku umownego.

Twoja odpowiedź jest gotowa. Aby kontynuować, musisz się zalogować lub zarejestrować.

zastrzeżenie dwóch kar za jedno uchybienie, prowadzi do niemożliwości wykonania kary umownej. Na gruncie obowiązujących przepisów, niedopuszczalnym jest bowiem zastrzeżenie kilku sankcji za jedno uchybienie. Wobec bowiem niemożliwości ustalenia, jaka faktycznie sankcja przysługuje za nie dostarczenie dokumentacji przewozowej, taka kara umowna nie można zostać uznana za skutecznie zastrzeżoną. Skoro jednak strona pozwana zastrzegła aż dwie sankcje, to wobec niemożliwości wyboru jednej z nich – stwierdzić należy brak odpowiedzialności strony powodowej za karę umowną. 
Wyrok Sądu Okręgowego w Gdańsku - XII Wydział Gospodarczy Odwoławczy z dnia 29 kwietnia 2019 r. XII Ga 1030/18 

W świetle zasad ogólnych (art. 353 Kodeksu cywilnego, zasada swobody umów, ale z poszanowaniem klauzul generalnych i zakazu nadużycia prawa) sądy coraz częściej kwestionują sytuacje, gdy jedna strona nakłada na kontrahenta dwie sankcje za to samo spóźnienie. Orzecznictwo zmierza do wniosku, że w takiej sytuacji może dojść do nieważności lub bezskuteczności takich klauzul w całości lub w części.

Twoja odpowiedź jest gotowa. Aby kontynuować, musisz się zalogować lub zarejestrować.

Twoja odpowiedź jest gotowa. Aby kontynuować, musisz się zalogować lub zarejestrować.

Twoja odpowiedź jest gotowa. Aby kontynuować, musisz się zalogować lub zarejestrować.

Twoja odpowiedź jest gotowa. Aby kontynuować, musisz się zalogować lub zarejestrować.